Wieś Modlnica Wielka z przysiółkiem zwanym Modlniczką połozona jest w niewielkiej odległości, około 5km na północny zachód od Krakowa, przy międzynarodowej trasie E40 w kierunku na Olkusz. Przebiega tędy żółty szlak turystyczny, Doliną Kluczwody. Dojazd do Modlniczki za pośrednictwem autobusu MPK "230" (odchodzącego z pętli Bronowice Nowe) oraz kilku "busów" prywatnych.

Najstarsze znane dane archiwalne o wsi pochodzą z wydanego w 1254 roku przywileju Bolesława Wstydliwego, w którym Modlniczka wspomniana jest jako własność Klasztoru Norbertanek na Zwierzyńcu. Sama Modlnica była już w tym czasie własnością prywatną. W XIV i XV wieku należała do rodu Czachrów oraz według relacji Jana Długosza, do rodu Piastów. Na początku wieku XVI właścicielem Modlnicy został bogaty krakowski ród Salomonów, od których w 1582 roku nabył ją ks. Stanisław Fogelweder, sekretarz króla Stefana Batorego, wybitny humanista, poseł na dworze hiszpańskim. O późniejszych dziedzicach Modlnicy wiadomości są raczej skąpe. Wiadomo jedynie, że w XVII wieku należała do Kucharskich, których nagrobki znajdują się w położonym blisko dworu kościele, a w pierwszej połowie XVIII wieku do rodziny Łapanowskich. Około połowy XVIII wieku Modlnica przeszła w ręce Michała Łętowskiego, od którego w 1782 (Lub 1784) roku nabył ją Józef Konopka. W rękach tej rodziny pozostawała do 1945 roku.

Dogodne usytuowanie Modlnicy na granicy dwóch zaborów sprzyjało jej rozwojowi w XIX wieku. Mogą o tym świadczyć chociażby, aż trzy znajdujące się tam wówczas zajazdy, a we wsi zatrzymywali się liczni podróżni. Dom rodziny Konopków stał się miejscem spotkań wielu znakomitych osobistości ówczesnego świata artystycznego i naukowego. Przebywali tam między innymi Artur Grottger, Walery Eliasz-Radzikowski, Antoni Kozakiewicz, a zwłaszcza twórca polskiej etnografii Oskar Kolberg, który w Modlnicy mieszkał w latach 1871-1884. W okresie międzywojennym przebywał tam malarz Stanisław Kamocki dla którego dwór w Modlnicy stał się tematem licznych szkiców i obrazów.